Δισκοπάθεια, είναι η νόσος που αφορά στην εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου και στα συμπτώματα που προκύπτουν από αυτή.
Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι το ‘’μαξιλαράκι’’ ανάμεσα στους σπονδύλους και βοηθάει στην απορρόφηση των κραδασμών και επιτρέπει κινήσεις της σπονδυλικής στήλης. Αποτελείται από δύο μέρη, εξωτερικά από πολλούς ινώδης δακτυλίους και εσωτερικά από το πυρήνα, κύριο συστατικό του οποίου είναι το νερό.
Η σταδιακή εκφύλιση του δίσκου με το πέρας των χρόνων είναι μια φυσιολογική διαδικασία που ενδέχεται να συμβεί και χωρίς να παρουσιαστούν συμπτώματα. Το μέγεθος και οι ποσότητες υγρών του δίσκου μειώνονται, χάνει μέρος του νερού του και αφυδατώνεται. Συνεπώς χάνει την ελαστικότητά του και οι δακτύλιοι που αποτελούν το περίβλημά του μπορεί να παρουσιάσουν μικρορήξεις (να σπάσουν) πιο εύκολα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου.
Παράγοντες που μπορεί να επιταχύνουν αυτή την εκφύλιση είναι η κληρονομικότητα, η έκθεση σε βάρη και κραδασμούς, το κάπνισμα κ.α. Ένας τραυματισμός και μια πιθανή ρήξη του μεσοσπονδυλίου δίσκου επιταχύνει επίσης τη διαδικασία εκφύλισης.
Η δυνατότητα ίασης του δίσκου μετά από κάκωση είναι μικρή λόγω της έλλειψης αγγείων-αιμάτωσης στο σημείο αυτό.
Ο δισκικός πόνος επικεντρώνεται κυρίως στην περιοχή της οσφύος (ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ) και μπορεί να αντανακλάται και στους γλουτούς. Σε περίπτωση όμως που εμπλέκεται και ο νευρικός ιστός (πίεση νεύρου από κάποια κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου) τότε ο πόνος μπορεί να προχωρήσει και παρακάτω στο μηρό, το γόνατο έως και το πόδι με ταυτόχρονα μουδιάσματα (ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ).
Αντίστοιχα σε προβλήματα δίσκου στον αυχένα, ο πόνος ξεκινάει από τη περιοχή του αυχένα και σύμφωνα με την εμπλοκή ή όχι του νευρικού ιστού, εκτείνεται σε όλο το χέρι (ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ).
Στην οξεία φάση τραυματισμού του δίσκου όλες οι κινήσεις είναι επίπονες. Η παρατεταμένη ορθοστασία και η καθιστή θέση συνήθως επιδεινώνουν τα συμπτώματα ενώ η ύπτια θέση (ξαπλωμένος) ανακουφίζει.
Η μαγνητική τομογραφία μας δείχνει την εκφύλιση του δίσκου, μείωση του ύψους, σχήματος αλλά και χρώματος (μαύρος = ξερός δίσκος, άσπρος = φυσιολογικός δίσκος) αυτού, καθώς και πιθανές προβολές του που μπορεί να υπάρχουν.
Η θεραπεία κατά βάση είναι συντηρητική και περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για τη μείωση της φλεγμονής, Φυσικοθεραπεία η οποία μπορεί να είναι αποτελεσματική και από την οξεία κιόλας φάση, τεχνικές Manual Therapy μετά από καλή αξιολόγηση του προβλήματος και θεραπευτική άσκηση για σταθεροποίηση και ενδυνάμωση της περιοχής, ιδιαίτερα σε χρόνιες περιπτώσεις.
